Słodkie przywitanie zimy: krem pomarańczowo-czekoladowy

Zimę, jako porę roku, lubię niemal wyłącznie na zdjęciach: śnieżne czapy na drzewach, biały dywan na polach, jak okiem sięgnąć, ogień w kominku... Idea skrzypienia pod stopami, zarumienionych od mrozu polików i grzanego wina, piwa, lub gorącej czekolady nie jest mi zupełnie niemiła.
Co innego, jeśli mówimy o szaro-burej miejskiej brei, zaskoczonych opadami drogowców, śliskich chodnikach i spadających z wysoka soplach.

Spróbujmy jednak zaczarować zimę w mieście. Przywitajmy ją czekoladowo-pomarańczowym tańcem. Niech będzie magiczna!

Przepis na "chocolate orange curd" znalazłam kilka miesięcy temu w sieci, ale im bardziej szukam go teraz, tym bardziej go nie ma. Musiałam go więc odtworzyć z pamięci...

Potrzebujemy:
- 3 dużych jajek
- 75 g masła
- 45 g drobnego cukru
- skórki otartej z 1 pomarańczy
- pół szklanki (125 ml) soku z pomarańczy (czyli sok z 2 niewielkich owoców)
- pół łyżeczki soku z cytryny (w zależności od tego, jak słodkie, lub kwaśne są nasze pomarańcze)
- 100 g gorzkiej czekolady

Jajka roztrzepać z cukrem, dodać pozostałe składniki poza czekoladą (masło kroimy w drobną kostkę) i podgrzewać, stale mieszając, na małym ogniu.
Kiedy krem zgęstnieje, zdjąć go z palnika i dodać czekoladę w kawałkach. Dobrze wymieszać, aż do połączenia, po czym przecedzić krem przez sito.
Z podanych proporcji wychodzi nam niecałe 500 ml kremu.

Do wykorzystania do ciast, kanapek, gofrów, łyżeczką prosto do paszczy...

Smacznego!

Terapeutycznie: drożdżowe rogaliki z czekoladą i cynamonem

Są takie chwile i wydarzenia w naszym życiu, które wymagają od nas, żebyśmy zachowali się dorośle i odpowiedzialnie. Nie wiem, jak Wam, ale mi wówczas pomaga czekolada. Dużo czekolady...

Dlatego dziś zapraszam Was na drożdżowe rogaliki, wypełnione terapeutyczną czekoladą z cynamonem...

Przepis na ciasto drożdżowe żywcem ściągnięty stąd. Poniżej z moimi modyfikacjami. Z tej ilości wyszło mi 26 niedużych, choć różnej wielkości rogalików.
- 500 g mąki pszennej [+ 3 spore garście do uzyskania odpowiedniej konsystencji + do podsypywania]
- 20 g suchych drożdży lub 40 g świeżych drożdży
- 1/4 szklanki i 2 łyżki cukru [u mnie 3,5 łyżki] 
- 2 jajka
- 250 ml mleka
- pół łyżeczki soli
- 70 g masła, miękkiego

[- łyżka mielonego cynamonu]

Nadzienie:

- 140 g gorzkiej czekolady

- 10 - 15 g cynamonu

- 15 g masła

Wymieszać mleko i roztrzepane jajka. Dodać mąkę wymieszaną z drożdżami (ze świeżymi wcześniej zrobić rozczyn), cynamonem i cukrem, miękkie masło i sól. Wyrobić gładkie ciasto, które odstaje od ręki. Pozostawić w ciepłym miejscu, przykryte, do podwojenia objętości. U mnie zajęło to godzinę.

Po tym czasie rozwałkowujemy ciasto na omączonej stolnicy (podsypując mąką), możemy je podzielić na partie. Ciasto ma mieć grubość ok. 3 - 5 mm, może nie być bardzo równe. Ostrym nożem kroimy je na trójkąty.

Czekoladę z cynamonem i masłem topimy w kąpieli wodnej, mieszamy, lekko studzimy i rozsmarowujemy na trójkątach z ciasta. Trójkąty zwijamy od szerszego końca i zaginamy tak, aby powstały zgrabne rogaliki.

Pieczemy przez 15 - 20 minut w piekarniku nagrzanym do 190 C. Jeszcze ciepłe oprószamy cukrem pudrem, zmieszanym z cynamonem (lub imbirem). Studzimy na kratce.

Smacznego!

Beza jesienna

Od kiedy mam poczucie, że zaprzyjaźniłam się z moim piekarnikiem obiecuję sobie, że chrupkich z wierzchu, a ciągnących w środku deserów będzie więcej i więcej. 
Ale:
- tak się składa, że potrzebuję miejsca w szafie na więcej, niż moje ciuchy w rosnących rozmiarach.
- Mięsożerca podobno nie lubi bez (szczerze mówiąc, nie zauważyłam ;) ).
- jest tyle innych deserów do wypróbowania.
- ciągle jeszcze nie znalazłam przepisu na prawdziwy tort Mokka.

Kiedy więc pojawia się okazja w postaci wizyty bezolubnych przyjaciół, należy na nią skoczyć i już nie puścić.
I podać Pavlovą w wersji jesiennej: z domowymi, śliwkowymi powidłami i dużą ilością włoskich orzechów.

Moja beza była konglomeratem tych dwóch przepisów.

- 6 białek (ważyły 156 g)
- 250 g drobnego cukru
- 3 łyżki naturalnego kakao
- 1 łyżeczka octu winnego
- szczypta soli

Białka ubijamy na lekką pianę, dodajemy sól i ubijamy do początków sztywności. Wówczas zaczynamy po łyżce dodawać cukier. Od momentu dodania cukru białek nie możemy już "przebić", co od razu nas uspokaja. Kiedy skończy się nam cukier do dodawania, a ten w białkach się rozpuści (nie będzie czuć kryształków między palcami, czy na języku), dodajemy kakao i mieszamy, lub miksujemy na najwolniejszych obrotach miksera. Na końcu dodajemy ocet.

Piekarnik rozgrzewamy do 180 C.
Bezę wykładamy na blachę z papierem do pieczenia, na którym odrysowujemy koło o średnicy 20 - 22 cm. Wstawiamy do piekarnika i po 5 minutach zmniejszamy temperaturę do 150 C. Po godzinie wyłączamy piekarnik, uchylamy drzwiczki i pozwalamy bezie suszyć się przez co najmniej 8 godzin.

Do tego potrzebujemy:
- 200 g powideł śliwkowych (lub ich kakaowej wersji)
- 500 ml śmietany kremówki
- 100 g orzechów włoskich
- 1 - 2 łyżki kakao

Śmietanę ubijamy. Orzechy prażymy na suchej patelni, albo w piekarniku.

Ubitą kremówkę wykładamy na bezę, wykładamy powidła, posypujemy kakao. Na samą górę wysypujemy posiekane orzechy.

Smacznego!

Intensywnie czekoladowy sernik z jagodowym musem

Kremowy i lekki, jak gęsty, czekoladowy mus.
Dekadencki, bo jakaż może być czekolada?
Intensywnie czekoladowy, bo na czekoladowym spodzie.

Do tego prawdziwie jagodowy śmietanowy mus, który podkreśla głębię czekolady. Eleganckie połączenie brązu i fioletu.

A jednocześnie - naprawdę proste ciasto do wykonania, jak to sernik...

Składniki na spód:
- 400 g orzechowych ciastek owsianych
- 110 g masła
- łyżka mleka
- 2 czubate łyżki kakao

Ciastka kruszymy malakserem, wałkiem lub dłońmi, mieszamy ze stopionym masłem, mlekiem i kakao. Powstałą masą wylepiamy dół i boki tortownicy o średnicy 22 cm, wstawiamy do lodówki.

Składniki na masę serową:
- 1 kg zmielonego twarogu sernikowego
- 200 g dobrej, gorzkiej czekolady
- 5 jajek
- 50 g masła
- 90 g cukru pudru
- 2 łyżki mąki ziemniaczanej

Wszystkie składniki muszą być w temperaturze pokojowej.

Czekoladę w kawałkach topimy w kąpieli wodnej i odstawiamy, aby trochę ostygła.

Masło z cukrem ucieramy mikserem na puch. Dodajemy ser i miksujemy dalej, do połączenia się składników, po czym, nadal miksując, dodajemy po jednym jajku. Na końcu dodajemy mąkę ziemniaczaną, znów miksujemy. Po czym wycieramy całą kuchnię i dodajemy stopioną czekoladę, mieszając do połączenia.

Masę wylewamy na schłodzony spód (jeśli nie mamy pewności, co do jego zestalenia, tortownicę możemy włożyć na 10 minut do zamrażarki) i pieczemy w 180 C przez 60 - 80 minut, do ścięcia się sernika.

Po tym czasie wyłączamy piekarnik, po 15 minutach uchylamy drzwiczki i pozwalamy sernikowi ostygnąć, po czym wkładamy go na kilka godzin (najlepiej całą noc) do lodówki.

Składniki na mus jagodowy:
- 2/3 szklanki leśnych jagód (mogą być mrożone)
- 250 ml śmietanki 30%
- 2 łyżeczki cukru
- 2 łyżeczki żelatyny w proszku

Jagody z cukrem podgrzewamy w rondelku. Kiedy są już gorące, a sok, który z nich wypłynie, wrze, dodajemy żelatynę i dobrze mieszamy. Zdejmujemy z ognia i schładzamy do momentu, kiedy żelatyna zaczyna się ścinać.

Śmietankę ubijamy na sztywno mikserem, dodajemy jagodową galaretę, przekładamy do miseczki i przechowujemy w lodówce do czasu podania sernika.

Mus jagodowy może też być samodzielnym deserem, ale wówczas potrzebuje dużo więcej cukru: 1/3 szklanki zamiast 2 łyżeczek.

Smacznego!

Dekadenckie kajmakowe brownie

Ja wiem, że jest piękne lato i czas na lekkie, owocowe desery. Na musy, pianki, tarty i tarteletki, a najlepiej po prostu świeże czereśnie, truskawki i poziomki, doprawione jagodami, morelami i nektarynkami, a wszystko to dużą ilością arbuza.
Nie dość, że wiem, to jeszcze mogę wchłonąć dowolną ilość czereśni, a arbuz jest stałym wyposażeniem mojej zamrażarki (polecam serdecznie: pokrojony w grubą kostkę i zamrożony arbuz jest jednym z najlepszych rozwiązań na niezaspokojone podczas upałów pragnienie).

Ale kiedy szukałam jakiegoś pomysłu na wypiek imieninowy, to uwiódł mnie tylko ten przepis Daniela Leibovitza. I mój czekoladoholizm nie miał tu z pewnością żadnego znaczenia.

Gęste, ciężkie, nieziemsko czekoladowe ciasto, idealnie połączone z bogactwem smakowym kajmaku... raj dla miłośników czekolady! A robi się je - leniwie - w pół godziny (o ile idziemy na skróty i nie robimy własnego kajmaku). Tyle, że najlepsze jest po nocy spędzonej w lodówce...
Trudno jest też zepsuć brownie, ale kluczowe są dobre składniki: przede wszystkim czekolada, ale też swoje znaczenie mają jajka (używałam prawdziwie wiejskich i dziobanych) i masło.

Ten sam przepis znaleźć można u Doroty.

Potrzebujemy:
- 115 g dobrego masła
- 170 g gorzkiej czekolady (u mnie 70% zawartości kakao)
- 25 g niesłodzonego, ciemnego, holenderskiego kakao
- ziarenka wyskrobane z laski wanilii
- 3 duże jajka (u mnie 4 mniejsze)
- 200 g cukru (dałam 180 g)
- 140 g mąki pszennej
- opcjonalnie: 100 g podprażonych orzechów włoskich lub pekan (u mnie laskowe)
- puszka kajmaku (u mnie 400 g, minus to, co wyżarłam łyżką prosto z puszki)

W rondelku, na małym ogniu, topimy masło, do gorącego wrzucamy połamaną na kawałki czekoladę i mieszamy do jej całkowitego rozpuszczenia. Zdejmujemy garnek z ognia i dodajemy kakao, wściekle mieszając, aby nie powstały grudki.
Do dużej miski wyskrobujemy ziarenka wanilii, dodajemy lekko przestudzoną masę czekoladową. Uruchamiamy mikser i dodajemy po jednym jajku, mieszając masę na najwyższych obrotach. Potem dodajemy cukier i mąkę, nadal miksując. Na końcu dodajemy orzechy (jeśli ich używamy), mieszamy całość łyżką, lub szpatułką.

Piekarnik nagrzewamy do 180 C.

Niewysoką formę (20 x 20 cm, lub 15 x 27 cm) wykładamy papierem do pieczenia, delikatnie natłuszczamy (ten etap pominęłam).
Do formy wykładamy połowę masy brownie i kleksy z ok. 1/3 kajmaku. Ostrym nożem lub widelcem robimy zawijasy w karmelu.
Dodajemy resztę masy i resztę kajmaku i znów traktujemy go nożem.

Wstawiamy blachę do piekarnika i pieczemy 35 - 45 minut. Brownie jest gotowe, kiedy środek ciasta jest ledwo ścięty (boki nie muszą). Staramy się dać mu ściąć przez co najmniej kilka godzin (a najlepiej całą noc), wstawiając je do lodówki, kiedy wystarczająco przestygnie. Brownie jest najlepsze następnego dnia po upieczeniu i tak samo pyszne po trzech dniach, ale kto by tyle wytrzymał?

Smacznego!

Retro Tort Stefania dla mojej mamy

Zbliża się Dzień Mamy. 
W prezencie mojej mamie chcę dać wycieczkę w przeszłość, do małej dziewczynki z kokardami, do spacerów z tatą do kawiarni Grand Hotelu, do feerii deserów i ciast.
Do smaków babci Lodzi, do pierwszych własnych kroków we własnej kuchni, do domowego "ptasiego mleczka", do córeczki pomagającej w obieraniu fasolki, a nawet do sardynek, zamiast śledzi.

Mamo, to jest przepis specjalnie dla Ciebie. Przepis i obłędnie słodki tort na Dzień Mamy. Prawdziwy tort Stefania, według przepisu z "Kuchni Polskiej".

Kocham Cię, mamo.



Do zrobienia tego klasycznego tortu potrzebujemy:

na ciasto biszkoptowe:
- 6 jaj (300 g)
- 300 g cukru pudru
- 300 g mąki pszennej
- 10 g proszku do pieczenia
- kilka kropel olejku migdałowego (lub 10 zmielonych gorzkich migdałów)
- laska wanilii (lub ekwiwalent w ekstrakcie waniliowym)
- 30 g masła do formy [ja zużyłam mniej]

Jajka utrzeć z cukrem na puch, po czym stopniowo dosypywać przesianą mąkę, zmieszaną z proszkiem. Dodać zmielone migdały lub olejek i wanilię. Wszystko starannie utrzeć na pulchną masę.
Dwa dna tortownicy [o średnicy 26 cm, choć ja użyłam takiej o średnicy 22 cm, tort po prostu był wyższy] nagrzać, posmarować masłem, ostudzić, włożyć trochę ciasta - cienko - i równo rozsmarować nożem. 

Ponieważ mam tylko jedną tortownicę o tej średnicy, podzieliłam przepis na dwa i robiłam ciasto na dwie tury, bałam się, że podejdzie mi wodą. Ciasto pieczemy w samym dnie tortownicy, bez obręczy, wówczas mamy pewność, że nie nałożyliśmy za dużo ciasta.

Piec w gorącym (200 C) piekarniku na złoty kolor (6 - 10 minut). Zdejmować gorące krążki z dna tortownicy szerokim nożem [ten moment jest najtrudniejszy], układać równo na stolnicy. Proces powtarzać do czasu, aż skończy się ciasto.

Z podanych proporcji otrzymuje się 6 - 8 krążków.

na krem:
- 60 - 80 g kakao i 1/8 l mleka
LUB
- 100 - 150 g czekolady [im bardziej gorzka, tym lepiej]
- 5 jaj
- 400 g cukru
- 500 g margaryny lub masła
- laska wanilii lub ekwiwalent w ekstrakcie
- 1 kieliszek spirytusu
- 1 kieliszek mocnej kawy

Kakao zmieszać z mlekiem, zagotować ciągle mieszając (masa powinna być gęsta).
LUB
Czekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej.

Jajka ubić z cukrem na parze na pulchną masę. Ostudzić (wkładając miskę do zimnej wody tak, aby ta nie zmieszała się z jajkami), ciągle ubijając. Margarynę lub masło utrzeć na puch, połączyć z masą jajeczną, dodać kakao lub czekoladę, wanilię, spirytus i kawę.

Jeśli składniki na polewę nie są w identycznej temperaturze (na przykład jajka nie wystygły wystarczająco), masa może się nam zwarzyć. Nie panikujmy, tylko spróbujmy ją odratować: 
- możemy całą masę podgrzać na parze, aż grudki się rozbiją - masa będzie płynna, a potem dobrze ją schłodzić.
- możemy dodać do masy po łyżeczce wrzątku (w tym przypadku, jeśli masa zwarzy się przed dodaniem czekolady, możemy dodać po prostu jeszcze gorącą czekoladę).
- możemy ubić więcej (!) margaryny i dodać do niej po trochu zwarzoną masę. W tym przypadku jednak nie polecam, ta masa i tak jest tłusta.

Zimne krążki przekładać masą, boki wyrównać.

Tort schłodzić w lodówce.

na polewę:- 100 - 120 g gorzkiej czekolady
- 50 - 100 g masła

Czekoladę z masłem skropić lekko wodą [ja tego nie zrobiłam], rozgrzać na patelni lub na parze, rozetrzeć szybko.
Oblać tort, smarując nożem.


Moja mama pamięta, że Stefania, nazywana też Stefanką, w Grand Hotelu była  sprzedawana w prostokątach, nie w klasycznej tortowej formie. Możecie więc upiec blaty w prostokątnej blaszce. Dla mnie jednak tort, to tort :)

Właściwie powinno się ten tort polecać w ramach diety. Nie da się go zjeść dużo, a potem bardzo, bardzo długo (a nawet dłużej) nie ma się ochoty na nic słodkiego...
To jest ciasto, jakie się onegdaj podawało: słodkie, że aż mdłe, i bardzo maślane (a jednocześnie ma w sobie dużo z kogla-mogla). Ale też naprawdę pyszne...

Smacznego!