Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sosy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sosy. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 4 listopada 2013

Pulpety w dyniowo-pomarańczowym wywarze z kaszą jaglaną

Lubimy kasze. Najbardziej pęczak i gryczaną.


Najzdrowsza, podobno, jest kasza jaglana, ale ją dopiero uczymy się lubić. W ramach tej nauki i poszukiwania smaków powstał ten obiad. Robi się go szybko i bardzo prosto, a pomarańczowość wywaru, zwanego sosem, jest bardzo miłą niespodzianką.

Składniki:
- 500 g mielonego mięsa (może być wieprzowe, wołowe, wieprzowo-wołowe lub indyk)
- 1 pomarańcza (będziemy potrzebować i otartej skórki, i soku)
- 2 cm korzenia imbiru
- 1 niewielka cebula
- bułka tarta
- sos sojowy
- pieprz
- 1 jajko, 1 żółtko (lub 2 całe małe jajka)
- kostka bulionowa (może być warzywna, drobiowa lub wołowa)
- 250 g surowej dyni, pokrojonej w kostkę
- 2 ząbki czosnku
- poszatkowana kapusta pekińska (opcjonalnie)
- sól

Oraz:
- szklanka kaszy jaglanej
- wrzątek
- sól


Do mięsa dodajemy jajka, otartą skórę z całej pomarańczy, świeżo starty imbir (ok. 0,5 cm), posiekaną w drobną kostkę cebulę, 1/2 - 2/3 łyżki sosu sojowego, pieprz i zaczynamy wyrabiać, dodając stopniowo tyle tartej bułki, żeby związała mięso i pozwoliła na robienie niewielkich kuleczek.

W garnku rozgrzewamy litr wody z bulionem. Do wrzątku pojedynczo wrzucamy gotowe pulpeciki. Po 5 minutach dodajemy dynię, resztę imbiru startego na tarce i czosnek, pokrojony w płatki. Po kolejnych 5 minutach próbujemy wywaru, jeśli trzeba, dodajemy soli. Z pomarańczy wyciskamy sok i dodajemy go do wywaru.
Danie jest gotowe, kiedy dynia mięknie i pulpety są ugotowane. Wówczas dodajemy kapustę pekińską, gotujemy 2 minuty i wyłączamy.

Kaszę w garnku prażymy, uważając, żeby się nie przypaliła. Kiedy zaczyna wydzielać olejki eteryczne, zalewamy ją wrzątkiem i płuczemy, po czym ponownie wsypujemy do garnka i zalewamy wrzącą osoloną wodą w proporcji 2:1 (2 szklanki wody na 1 kaszy). Gotujemy na małym ogniu, mieszając, aż kasza wchłonie wodę, co zajmie nie więcej, niż 7 - 10 minut.


Sos do pulpetów możemy zagęścić zasmażką lub śmietaną, ale wówczas straci na lekkości.

Smacznego!

środa, 21 sierpnia 2013

Powrót algierskiej kuchni: kurczak z oliwkami

Przepis inspirowany zarówno wspominaną już tutaj książką "Cuisine Algerienne", jak i tym przepisem. Czyli zaklinamy lato, żeby pokonało obecną listopadowość...


Przepyszne, kwaskowate danie, rozpływający się w ustach kurczak i jedwabisty sos. W oryginalnym przepisie podany z pietruszką (lub kolendrą), u nas z uwielbianą przez nas ciecierzycą.

Potrzebujemy:
- 1 niewielkiego kurczaka (u nas dwie całe nogi)
- 2 średnich, lub 1 dużej cebuli
- oleju lub oliwy do smażenia
- troszkę masła lub masła klarowanego
- 100 g zielonych, wydrylowanych oliwek
- sól, czarny pieprz
- łyżkę mąki
- sok z 1 cytryny
- szczyptę szafranu
- posiekaną natkę pietruszki lub kolendry
(u nas dodatkowo szklanka ziaren ciecierzycy, namoczonych przez noc)

Kurczaka myjemy, osuszamy, kroimy w kawałki, nacieramy solą i pieprzem.
Na oleju i maśle podsmażamy cebulę, pokrojoną w piórka. Dodajemy kurczaka i obsmażamy go ze wszystkich stron, aż będzie rumiany.
Zalewamy 3 szklankami wody. Jeśli dodajemy ciecierzycę, to w tym momencie.

Pozwalamy całości się zagotować, dodajemy szafran.

Redukujemy sos, tym samym gotując kurczaka. Ja pozwoliłam całości bulgotać przez godzinę.

Oryginalny przepis mówi o zblanszowaniu oliwek poprzez gotowanie ich przez ok. 10 minut, ale to dotyczy tylko surowych. W Polsce oliwki z zalewy nie wymagają gotowania.

Mąkę rozcieramy w soku z cytryny i 2 łyżkach sosu, dbając o to, by nie było grudek, po czym dodajemy ją do reszty sosu. Wrzucamy oliwki, gotujemy całość, mieszając, aż zgęstnieje.
Na dwie minuty przed podaniem dodajemy natkę.


Najlepiej smakuje z arabskim chlebem. Pracuję nad przepisem, jak tylko się uda, to się z Wami podzielę :)

Smacznego!

wtorek, 6 sierpnia 2013

Inspirowane Państwem Środka: pieczona wieprzowa łopatka i sos śliwkowy

Któregoś dnia obudzimy się, i za oknem będzie przyjemnie, słonecznie, będzie wiał lekki wiaterek, a naszym jedynym marzeniem nie będzie duży basen, tylko spacer w światłocieniu i rodzinny obiad. Być może nawet będzie to jakaś niedziela?

W lodówce znajdziemy kawałek wieprzowej łopatki, a na straganach świeże śliwki. I pomyślimy: "pieczona łopatka z chińską nutą".


Będziemy potrzebować:
- ładnego kawałka wieprzowej łopatki z kością (ok. 700 g)
- 1 dużej cebuli
- 4 ząbków czosnku
- łyżki oleju
- 2 łyżek sosu sojowego
- chili (całej papryczki, albo 1/2 łyżki ostrego sosu)
- ok. 3 cm korzenia imbiru, startego
- łyżeczki octu ryżowego (lub balsamicznego, no trudno)
- 1,5 łyżki miodu

Łopatkę myjemy pod bieżącą wodą, osuszamy i nacieramy marynatą z pozostałych składników (cebulę kroimy w ósemki, czosnek miażdżymy nożem, obkładamy nimi mięso). Wstawiamy w szczelnie zamkniętym opakowaniu do lodówki na co najmniej 2 godziny (u mnie 4).

Piekarnik nagrzewamy do 180 C, rozgrzewając w nim brytfannę. Przekładamy do niej mięso wraz z cebulą, czosnkiem i marynatą i pieczemy przez 50 - 60 minut (możemy je raz obrócić).


Do tego zrobimy także sos z polskich śliwek:
- 300 g wypestkowanych śliwek węgierek
- 1 średnia cebula
- 2 ząbki czosnku
- 1 cm korzenia imbiru (do starcia)
- łyżeczka balsamico
- łyżka sosu sojowego
- pieprz
- ok. pół szklanki wody
- olej


Cebulę i czosnek szatkujemy i podsmażamy na oleju. Kiedy są już zrumienione, dodajemy do nich pokrojone w grubą kostkę śliwki wraz ze skórką, starty imbir i ocet balsamiczny. Chwilę smażymy, mieszając, po czym dodajemy część wody, sos sojowy i pieprz. Pozwalamy wodzie odparować, dolewamy resztę. Smażymy, mieszając od czasu do czasu, tak długo, aż osiągniemy pożądaną konsystencję (bardziej płynna da nam sos, mniej płynna będzie bardziej skoncentrowana w smaku, ale będzie raczej przypominać chutney. Nasz wybór).


Mięso kroimy w grube plastry, podajemy z sosem i ryżem, lub makaronem (soba, udon lub dowolnym ryżowym) i jakąś lubianą przez nas sałatką.

Smacznego!

wtorek, 30 lipca 2013

Ufff... Jak gorąco: makaron z sosem ze świeżych pomidorów


Kiedy za oknem termometr w cieniu pokazuje 37 stopni, nawet nam nie chce się gotować. I chociaż jest to idealna pogoda na chłodnik, to tak miło, tak promiennie uśmiechały się do mnie gruszkowe pomidory... Aż żal ich nie wykorzystać w samym środku pomidorowego sezonu.



Dziś zapraszamy więc na szybki, a przepyszny makaron z sosem ze świeżych pomidorów, z czosnkiem i bazylią.

Potrzebujemy:
- 1 - 1,5 kg dojrzałych pomidorów (u mnie 10 średnich pomidorów - 1,28 kg)
- pół główki czosnku
- świeże liście bazylii (u mnie jakieś 2 łyżki)
- sól, pieprz
opcjonalnie:
- mozzarella (u nas luksusowo - mozzarella z bawolego mleka)
- tarty ser pecorino
- łyżeczka cukru
oraz:
- opakowanie ulubionego makaronu (500 g)
- łyżka oliwy z oliwek extra vergine
- sól



Pomidory parzymy we wrzątku (w tej samej wodzie możemy potem ugotować makaron), obieramy ze skóry, kroimy na mniejsze kawałki (ale bez przesady).
Na średnim ogniu rozgrzewamy patelnię o dużej średnicy, smażymy na niej pomidory z czosnkiem, solą i pieprzem. Mieszamy od czasu do czasu. Jeśli, próbując, uznajemy, że danie tego wymaga, możemy dodać troszkę cukru.



Kiedy większość wody odparuje, dodajemy poszatkowane liście bazylii.

W czasie, w którym robi się sos, gotujemy makaron w osolonej wodzie, odlewamy. Gorący makaron polewamy oliwą z oliwek.

Kiedy sos jest już tak gęsty, jak chcemy, przelewamy go do ugotowanego makaronu i dobrze mieszamy, dodając (jeśli chcemy) pokrojoną w kostkę mozzarellę.



Podajemy z dekoracją z listków bazylii (u nas dodatkowo własne balkonowe pomidorki), możemy posypać tartym serem.



Smacznego!

środa, 1 maja 2013

Majówkowy majonez

Co zrobić, kiedy 1 Maja kończy się nam majonez? Majonez!



Było już o musztardzie, teraz robimy domowy majonez. Tu też możemy wreszcie zdecydować o smaku, ostrości, octowości, a przepis nie jest skomplikowany.
Do zrozumienia zasady posiłkowałam się przepisem z klasycznej książki kucharskiej "Kuchnia Polska", który mówi, że potrzebujemy:
- 1 żółtka
- 20 - 30 g musztardy
- 1 szklanki (250 ml) oleju
- cytryny
- kwasku cytrynowego lub octu winnego 3%
- soli, cukru
- bulionu warzywnego lub wody



Żółtko mieszamy z odrobiną octu lub sokiem z cytryny i z musztardą, po czym, mieszając tylko w jedną stronę, ucieramy żółtko z dodawanym wolnym strumieniem olejem. Jeśli masa jest zbyt gęsta, rozcieńczamy ją bulionem lub wodą. Na końcu doprawiamy do smaku solą, cukrem lub innymi przyprawami.

Tyle o podstawach. Lubię być oryginalna.
Wzięłam więc:
- 1 żółtko,
- skórkę i sok z 1 cytryny
- 1 szklankę oliwy z oliwek (olej jest łagodniejszy w smaku)
- sól, pieprz
- 4 liście świeżej szałwii
- cukier
- pół łyżki octu jabłkowego
I zaczęłam ucierać żółtko z sokiem i skórką z cytryny drewnianą kulą, dodając oliwy. No dobrze, niezupełnie powoli. I co? I uzyskałam płynną breję o tłustym smaku.
Skoro już sprawdziliśmy, co się stanie, kiedy nie dodajemy oliwy wolnym strumieniem, i wiemy już, jak wygląda rozwarstwiony majonez, pora go uratować, bo się da. Bierzemy kolejne żółtko, rozkłócamy je z odrobiną dotychczasowego "majonezu", po czym ucieramy i ucieramy, dodając tłustą masę wolnym, już teraz naprawdę wolnym strumieniem. Po jakimś czasie mdleje nam ręka.



Wtedy przypominamy sobie, że mamy w kuchni blender. Już wiem, że blender jest wprost stworzony do robienia majonezu, żaden mikser, żaden tłuczek. Współczuję naszym antenatom, że nie mieli go do majonezowej dyspozycji. Zasada jest ta sama. Blender uciera w jedną stronę, a my dodajemy tłuszcz powoli. Na końcu doprawiamy, jak lubimy. 

Tym razem majonez wyszedł mi bardzo cytrynowy, będę próbować dalej, do czego Was też zachęcam, szczególnie w czasie majówki!
Okazuje się też, że Belgowie mają rację. Nic tak nie pasuje do frytek, jak majonez...



Smacznego!

poniedziałek, 29 kwietnia 2013

Musztardowo


Wreszcie nastała wiosna, zbliża się - a dla niektórych trwa - długi majowy weekend. Wraz z wiosną otworzył się sezon na "kuchnię ogniową": z ogródków, znad rzek, a czasem z balkonów dochodzi zapach dymu, czosnku, pieczonych mięs. Jeszcze wcześnie na moje ukochane ziemniaki z ogniska, czyli zwęglone od zewnątrz i kremowe w środku, ale w powietrzu czuć już kiełbaską, karkówką, czasem też już cukinią.



Czy wybierzecie najprostszą kiełbasę, czy kurczaka, karkówkę, żeberka, a może nawet grzanki z serem i warzywnego grilla, pozwólcie sobie na ekstrawaganckie szaleństwo: zróbcie domową musztardę, bo warto.
Blenderem zajmuje to tylko chwilę, moździerzem nieco dłuższą, ale prostota i możliwości są zachwycające.

Moja inspiracja, czyli ten przepis, mówi o namaczaniu gorczycy przez 2 dni, ja tworzę musztardy dużo bardziej spontanicznie :) .
Surowa gorczyca jest bardzo ostra, zagotowana traci swoją ostrość.

Tym razem użyłam:
- 1,5 łyżki żółtej gorczycy
- 1,5 łyżki białej gorczycy
- 2 łyżki octu jabłkowego
- 3 łyżki wody
- 1 łyżkę miodu leśnego (ale może być dowolny)
- 1 łyżkę oliwy z oliwek
- skórkę otartą z 1 cytryny
- łyżeczkę suszonego tymianku
- 1/4 łyżeczkę soli

Połowę gorczycy zagotowałam w wodzie z miodem, solą i skórką z cytryny, wystudziłam. Drugą połowę gorczycy krótko namoczyłam w occie. W moździerzu połączyłam obie (wraz z płynami), dodałam tymianek i oliwę, ucierałam, aż większość ziaren popękała. Gdyby ucierać / blendować ją dłużej, powstałaby gładka masa.

Z podanych proporcji wychodzi malutki (100 ml) słoiczek. Podobno można przechowywać ją w lodówce do 2 miesięcy, ale wątpię, żeby tyle przeczekała, jest przepyszna!



niedziela, 21 kwietnia 2013

Sos holenderski

Wzorowałam się na tym przepisie.

Sos holenderski smakuje trochę, jak kwaśny kogel-mogel. Podobno jest okropną zmorą, podobno łatwo go rozwarstwić, na pewno jest bardzo elegancki i podany na stół robi wrażenie, choć jest naprawdę prosty. Mi się udał od pierwszego zamachu, chociaż zdaje się, że dodałam troszkę więcej cytryny, niż w przepisie.

Potrzebujemy:
- szklankę masła klarowanego, czyli ok. 100 gr
- 4 spore żółtka
- 2 łyżki soku z cytryny (czyli sok z jednej małej cytryny, ja dałam soku z półtorej)
- 1 łyżkę zimnej wody
- sól, pieprz lub tabasco

Masło topimy i trochę studzimy, potrzebne jest nam ciepłe, nie gorące.
Żółtka rozkłócamy z zimną wodą, dodajemy łyżeczkę soku z cytryny, ubijamy na parze do białości, aż zgęstnieją. Możemy robić to ręcznie, trzepaczką, w nadziei, że trochę od tego wysiłku schudniemy przed pożarciem takiej ilości masła, lub uznać, że po coś wymyślono miksery.
Miskę z jajkami zdjąć znad wrzątku, ubijać dalej, stopniowo i naprawdę bardzo, bardzo powoli dodając stopione masło. Będzie to trwało długo, ale wytrzymajmy, bo podobno od zbyt wartkiego strumienia tłuszczu sos się warzy.
Na koniec wmieszać resztę soku z cytryny i przyprawy.

Podawać od razu.

Smacznego!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...